Het is weer zover. De kerstkitsch bezoedelt steden en dorpen, huiskamers en winkelruimten. Het duivelse tweespan alcohol en cholesterol verruimt de geesten en laat de lichamen aanzwellen. En in de media worden de gebruikelijke goede voornemens en beste wensen opgediend.
Heel even heb ik dus overwogen mijn laatste blog voor 2011 eveneens in die sfeer te dompelen. Hoorde ook ik de lezer niet te vergasten op een kerst- of nieuwjaarstoespraak vol goede raad en nobele bedenkingen, die ik dan wellicht extra kracht zou bijzetten met enkele houterige gebaren ? Bij nader inzien besloot ik toch maar, die verheven taak over te laten aan een zoveel hoger geplaatste persoonlijkheid, die daarvoor trouwens ook een zoveel hogere dotatie ontvangt.
De kunst van het oplappen
Zou ik eindelijk eens passende aandacht besteden aan het feit dat de oer-Belgische kunst van het oplappen in 2011 niet alleen in eigen land hoogtij vierde, maar zelfs Europese dimensies aannam ? Niet alleen het koninkrijk, maar ook de Euro en in één moeite door de hele Europese Unie zullen worden opgelapt, zo belooft men ons althans. Met die bodemloos hypocriete juichkreet-in-mineur dat “het akkoord tenminste de verdienste heeft dat het er is”. Dat geveinsde optimisme raakte ondertussen bij beleidsmakers en commentatoren zo ingeburgerd, dat zelfs het absolute non-akkoord over bindende klimaat-afspraken in die termen werd verwelkomd.
Alleen: hoeft zo’n eindejaars-blog eigenlijk een omvattende terugblik te leveren ? Een met de ruwe kwast geschetst beeld van – bijvoorbeeld – al die krampachtige pogingen om in dit land en daarbuiten allerlei onzin in stand te houden die beter zou worden afgeschaft, of tenminste écht grondig hervormd ?
Kan ik niet beter ingaan op een thema waarover zowat iedereen die niet verslaafd is aan auto en file, dezer dagen de mond vol heeft: de stakingsacties tegen de geplande hervorming van de pensioenregelingen ? Of beter nog: over de pensioendiscussie als zodanig ?
Want de feiten bewijzen het: er mag over die kwestie al veel geschreven en gepraat zijn, maar kennelijk toch nog niet genoeg. Althans: niet genoeg tussen bewindslieden die willen/moeten hervormen, en bonden die van de voorgenomen hervormingen niet willen weten. Beide zijden zijn uiteraard ’schuldig door verzuim’ omdat ze niet tijdig begonnen zijn de bevolking – en wellicht vooral: elkaar – ernstig en objectief te informeren.
Woordenkramerij
Als het gaat over de vraag waarom, waar en hoe de pensioenregelingen (al dan niet) hervormd moeten worden, kan je elkaar oeverloos met cijfers, studies en interpretaties om de oren slaan.
Wie hervormingen noodzakelijk acht, zou er beter aan doen uit te gaan van een uitermate eenvoudige en begrijpelijke, en tegelijk uitermate rechtvaardige en dus perfect verdedigbare opvatting: niet het bouwjaar moet de doorslag geven, maar de kilometerteller.
Een pracht van een beeld, waarmee een autodidact uit Limburg meer hout sneed dan technocraten die met peperdure woordenkramerij de mensen in slaap proberen te wiegen.
Toen ik “op het eind van de maand waarin ik 65 werd” met pensioen moést gaan, behoorde ik tot de niet eens 7 (zeven, jawel) procent van de Belgische beroepsbevolking die het zolang had volgehouden. Ik vond en vind dat overigens hoegenaamd geen heldendaad: ik was ook wat later begonnen, heb haast nooit fysiek-uitputtende arbeid verricht, en had het geluk telkens bijzonder boeiende bezigheden te verrichten. ((En tussen deze haakjes: dat DeLijn, MIVB en TEC mij nu overal gratis heenbrengen, vind ik een alleraardigste attentie, maar ik zal er begrip voor hebben wanneer die niet kan worden volgehouden)).
Niet de leeftijd
De kilometerteller dus, en niet het bouwjaar. M.a.w.: laat het aantal jaren dat iemand gewerkt heeft, bepalen wanneer hij/zij met pensioen mag, en niet de leeftijd. Houd er rekening mee dat nogal wat mensen fysiek zwaar of ongezond werk verrichten. Maar doe dat – indachtig het nationale talent om sociale kassen te laten opdraaien voor privé-profijt – liefst aan de hand van strenge maar duidelijke criteria. Laat het bedrag van een geheel of gedeeltelijk pensioen bepalen door wat in de loop der jaren is afgedragen; en laat afdrachten en uitkeringen berekenen volgens transparante criteria die voor iedereen gelijk zijn. En: waarom zou je mensen die dat écht willen, niet een paar jaar langer laten werken (zonder dat ze daarom extra pensioenrechten opbouwen, uiteraard, aangezien ze het zo graag zelf willen). Aangezien de levensverwachting – ook al met dank aan sociale uitgaven voor ziekteverzekering en gezondheidszorg ! – flink is gestegen, kan je die gedachte toch bezwaarlijk als een misdaad tegen de mensheid beschouwen.
Kortom: op grond van een klein aantal elementaire uitgangspunten zou je de pensioenregelingen én rechtvaardiger én betaalbaar kunnen maken. Aan sociaal verantwoorde rechten hoef je daarvoor niet te raken; aan voorrechten wel. En … aan oude vormen en gedachten. Maar die moeten, zoals bekend, sterven.
@Allen: reageren op deze bijdrage impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees dus de regels – mod
23/12/2011 om 10:31
Ik ben het volledig met de auteur eens op voorwaarde dat men enkel de gewerkte dagen in rekening neemt en alle gelijkgestelde periodes afschaft, zodat wie echt het langst gewerkt heeft het eerst in pensioen gaat. Het kan bvb niet dat wie 5 jaar tijdskrediet neemt vroeger in pensioen kan dan wie 2 jaar extra studeert.
23/12/2011 om 13:24
Ik zie niet in waarom er een pensioenleeftijd is
maak het eenvoudig en laat iedereen op pensioen gaan waneer hij wilt en maak de uitkering in verhouding met het aantal jaren dat men bijgedragen heeft (dus geen tijdskrediet of andere vormen) en hat aantal te verwachte levensjaren. deze regel is tenminste eerlijk voor iedereen
23/12/2011 om 17:37
Ik ben 65. Ik heb tot mijn 25 gestudeerd en heb er een lange internationale carrière opzitten. Nu is het zo dat men 35 kalenderjaren moet hebben gewerkt met een minimum 135 dagen per jaar om van pensioen te genieten. Onder andere voor een internationale firma werkte ik 1 dag per week in België en 4 dagen per week in Frankrijk, gedurende een periode van 5 jaar. Ik vroeg mijn pensioen aan maar daar hadden ze geen weet van de periode dat ik in Frankrijk had gewerkt, omdat de Franse firma blijkbaar nooit mijn sociale lasten heeft betaald. En met de 50 dagen dat ik per jaar in België werkte haalde ik het jaarlijks minimum niet van 135 dagen. Resultaat: ik heb 5 jaar voor noppes gewerkt, omdat ondertussen de Franse firma (filiaal) niet meer bestaat en ook de internationale moederfirma failliet is gegaan. Ik heb overal, maar dan overal gepoogd om aan een oplossing te komen: de ombudsdienst pensioenen, ACV, Ocra, oud-minister Smet, enz… Overal hebben ze mij doorgestuurd.
Dit was het dan, internationaal intens gewerkt en eindigen met niets… sociaal staan we ook in Europa nergens.
23/12/2011 om 19:32
1. Als je eens nagaat hoeveel je hebt afgedragen van je loon (RMZ of RSZ) als pensioensbijdrage,
dit bedrag aanpast aan de huidige index, en dan bekijkt wat je ervoor terugkrijgt, dan vraag ik me af hoe oud men moet worden vooraleer een groot deel terug te hebben gekregen
En dan betaal je nog belastingen op pensioen ( en solidariteitsbijdrage of krisisbelasting , hoe het ook heten mag)
Waar is al dat geld naartoe :
Naar zij die dit gevoel niet hebben, en “onterechte” uitkeringen krijgen waarvoor ze nooit of veel te weinig afgedragen hebben.
Naar beroepen die minder moeten werken om eenzelfde pensioen te krijgen
Naar personen die hun leven lang werkloos zijn en dan ook pensioen krijgen.
of werd het geld gebruikt om andere putten te vullen waarvoor er geen budget meer was (voorbeelden kan je wel raden zeker)
of heeft men er Bank aandelen mee gekocht
2. Een ander feit is, indien men oudere mensen langer laat werken komen er minder vlug jobs vrij en dan stijgt de werkloosheid bij de jongeren weer
Misschien dat men zo het aantal knelpuntberoepen wil doen dalen (alhoewel indien je gestudeerd hebt voor een andere richting ga je kieskeuriger zijn wat dit betreft)
Mijn inziens kan men de knelpuntberoepen beter aanpakken door dit type werk beter te betalen, dan wordt dit probleem automatisch opgelost (vraag en aanbod principe)
3. Het zal wel zo zijn dat iedereen vindt dat hij te weinig krijgt en te veel lasten betaald (heeft)
Sociaal zijn voor anderen die geen geluk hebben gehad is een must , maar er zijn limieten
Welk systeem men ook toepast, profiteurs zullen er altijd wel zijn, maar liefst zo weinig mogelijk
Hoop doet leven!
24/12/2011 om 07:49
Ik ben het hier volkomen mee eens, met uitzondering van: “waarom zou je mensen die dat écht willen, niet een paar jaar langer laten werken (zonder dat ze daarom extra pensioenrechten opbouwen, uiteraard, aangezien ze het zo graag zelf willen”). Met mijn Vlaamse arbeidsetiek (jammer genoeg besef ik maar al te goed dat ik daar langs Franstalige kant geen hoera!-geroep mee kan oogsten) vind ik dat ik niet alleen zo lang zou moeten kunnen blijven werken als ik kan en bijgevolg ook recht moet hebben op hogere pensioenrechten: die kilometerteller, weetjewel, een eerlijke kilometerteller welteverstaan. Ik ben 66, al jaren gloeiend kwaad omdat ik niet langer mocht en nog steeds niet mág werken terwijk ik me veel te jong voel om nu al nutteloos te worden voor de samenleving. Mijn schouders zijn nog sterk genoeg, welnu laat die schouders dan verder lasten dragen en daar eerlijk voor vergoed worden tot en met eenevenredige eerlijke opruststellingsvergoeding. Ik pleit dan ook voor een kapitalisatiestelsel in plaats van een repartitiestelsel.
26/12/2011 om 12:45
Toch spijtig dat nog steeds het valse argument gebruikt wordt dat ouderen op pensioen moeten om jobs vrij te maken voor jongeren… Het tegendeel is waar. Werk schept werk. Als men ouderen langer laat werken hebben ze meer geld om uit te geven en om zich wat te verwennen. Laat mensen werken zo lang ze willen, ze stelen daar geen jobs mee van jongeren ze scheppen er juist bij. Verder lijkt het me ook meer dan logisch en rechtvaardig dat je pensioen in verhouding zou staan met wat je hebt bijgedragen. Het plafond waarop een pensioen wordt berekend moet dus afgeschaft worden zoals het ook niet bestaat voor het bepalen van wat je moet afdragen. De opbouw van je pensioen is ook een individueel recht en afgeleide rechten zijn in feite onrechtvaardig. Een gezinspensioen is in die zin ook onrechtvaardig ten opzicht van gezinnen waar er twee werken. Natuurlijk moet er bij het berekenen van belastingen dan rekening gehouden worden met personen ten laste.
30/12/2011 om 21:44
Men is wat men doet en niet wie men ons zegt te zijn!
Pensioen is een vervangingsinkomen voor het moment dat men niet meer kan werken wegens arbeidsongeschiktheid door ouderdom, ook in geval van overlijden van de rechthebbende, betrekken hun eventueel achterblijvende partner en kinderen dit vervangingsinkomen.
Een werkgever zal iemand “arbeidsongeschikt” beschouwen wanneer iemand meer kost dan hij oplevert ongeacht de kwaliteiten en leeftijd van de persoon. Door een wettelijke pensioenleeftijd voorop te stellen wordt hier aan discriminatie gedaan op basis van leeftijd, hier wordt eenzijdig beslist en gezegd” meneer en mevrouw 65, jullie kunnen niet meer volgen, dus jullie mogen niet meer meedoen”. Maar worden die uitgestotenen voorafgaand aan deze arbitraire beslissing aan een onderzoek onderworpen, waaruit men dan concludeert dat hij of zij niet meer geacht wordt arbeid met economische meerwaarde te kunnen verrichten vanaf een vooropgestelde leeftijd? Arbeidsongeschiktheid kan ons op elke leeftijd overkomen en niet enkel vanaf 65, dus waar is men mee bezig als men arbeidsgeschikte mensen op de leeftijd van 65 of ouder het recht op verder economisch actief bezig zijn voor zijn kostwinning ontzegd wordt. Men is hier bezig met tot op vandaag strafloze discriminatie op basis van leeftijd. Dus weg met de vooropgestelde pensioenleeftijd en iedereen laten meedoen zolang ze er zin in hebben, tot ze voor hun eigen uitmaken wanneer de boog lang genoeg gespannen is geweest.
05/01/2012 om 07:07
hoeveel 55 plussers zijn er vorig jaar door de overheid ( grootste werkgever vanhet land ) in dienst genomen ?
meer moet ik niet weten .