“Indrukwekkend” noemde ontslagnemend Belgisch premier Leterme het akkoord dat de Eurolanden over de aanpak van de uitdijende schuldencrisis bereikten. En EU-aartsengel Herman Van Rompuy was van mening dat een waterpistool een waterpistool is, en een biljoen Euro een biljoen Euro. Waarmee hij – ongeëvenaard in christendemocratische vaardigheden – uidrukkelijk niét had gezegd dat de termen waterpistool en biljoen Euro ook wel ’s perfect hetzelfde zouden kunnen betekenen.
Indrukwekkend, ach. Indrukwekkend blijkt vooral de kloof tussen de uiteenlopende evaluaties van het akkoord, al naargelang welke politici of economen aan het woord zijn. Wat voor de ene politieke leider een bazooka is, blijkt voor de ander hooguit een gereedschapskist; en voor gereputeerde economen een waterpistool. Kortom: de waarneming van de werkelijkheid blijkt nogal te verschillen naar gelang van wie er waarneemt. Een kwestie van perceptie dus. En zoals u weet, draait in deze postmoderne samenleving alles om perceptie. Alles.
Cruciaal
Vandaar het belang van het juiste woord op het juiste ogenblik. Neem nu dat woord dat ooit zo zwaarwichtig en zelfs een tikkeltje onheilspellend klonk: cruciaal. Dat is ondertussen in België – ruim 500 (in letters: vijfhonderd) dagen na de federale verkiezingen van juni 2010 – veeleer een lachtertje geworden. U en ik hebben al tot in den treure kunnen lezen en horen dat het woord in het voorbije anderhalf jaar tot in den treure is gebruikt en misbruikt (door dezelfde commentatoren die dat betreuren) en dus zijn waarschuwende kracht heeft verloren.
Hoog tijd dus voor iets nieuws. Iets wat ook zwaarwichtig klinkt, veelbelovend misschien, maar dat in werkelijkheid evenmin iets hoeft te betekenen. Kortom: creativiteit gevraagd. En waar kan je voor creativiteit beter terecht dan bij de groene meisjes en jongens ?
Dus was het Wouter van B. (niet te verwarren met Wouter B.) die uitpakte met het woord “indrukwekkend”. Glunderend van trots over het “indrukwekkende” akkoord dat de onderhandelaars van de acht traditionele Belgische partijen hadden bereikt. En al een beetje met de trots van iemand die naar het schavot wordt geleid, met de troostende gedachte dat-ie als martelaar de geschiedenis zal ingaan.
Akkoorden
Indrukwekkend. Als je even bekijkt voor welke twee akkoorden het woord wordt gebruikt, bekruipt je toch eerder de neiging om van “huiveringwekkend” te spreken. Het akkoord dat België voor een jaar of tien, twintig moet verlossen van zijn communautaire demonen, is – voor de schaarse mensen die de moeite doen het écht te lezen – eerder een Frankenstein-monstertje dan een sierlijke vlinder. En het akkoord dat zogenaamd de Euro moet overeind houden – en in werkelijkheid vooral Europese grootbanken en dubieuze regeringsleiders – is al evengoed flikwerk.
Beide akkoorden zijn veeleer een lappendeken van halfslachtige maatregelen dan een toonbeeld van resolute hervormingsijver. Resoluut of doortastend zijn immers begrippen waarvoor postmoderne politieke leiders op de vlucht slaan. Die moeten het hebben van verbale bezweringsformules waarvan ze alleen maar kunnen hopen dat die ook zullen werken. Perceptie is alles, toch ? En verder kan je alleen maar afwachten of de realiteit zich ook naar de hoopvolle verwachtingen zal plooien.
Beide akkoorden draaien dus in wezen rond het woord dat er uitdrukkelijk niét in staat (en ook absoluut taboe is) : voorlopig. Over het Euro-akkoord hoor je dat met zoveel woorden ook zeggen door kritische waarnemers die hun wensen niét voor werkelijkheid nemen. Over het Belgische akkoord hoor je dat nauwelijks; het lijkt zelfs niet geoorloofd het ook maar te denken. Want wensdenken en perceptie voeden of wurgen elkaar. Laten we dus maar vaak en luid genoeg verkondigen dat alles goed zal gaan, dan gààt het hopelijk goed. Want meer zit er niet in. Voorlopig.
Geen nood. Laten we ons liever houden aan de vermaning van de naar Europa gevluchte politicus uit Gent: “optimisme is een plicht”. En dus blijven lachen. Indrukwekkend, huiveringwekkend, lachwekkend; het is maar hoe je het bekijkt. Het is bijvoorbeeld – voor wie nog bij zijn verstand is – doorgaans lichtjes lachwekkend wanneer de makers van een huiveringwekkend product dat product zélf – maar helaas als enigen – “indrukwekkend” noemen.
Maar kom, u mag na al het voorgaande ook eens écht lachen. Hier komt een giller : België gaat Libië helpen om zijn justitie-instellingen op te bouwen.
Edi Clijsters
27/10/2011 om 17:41
27/10/2011 om 20:13
België, juist ‘ja, België gaat Libië helpen om zijn justitie-instellingen op te bouwen!!!!!!
Van enig ernstig realisme gesproken!!!!!
28/10/2011 om 04:16
Niet alleen gaan wij Belgen de justitie in L heropbouwen, we zijn erin geslaagd Belgisch immobilisme als “rustige vastheid” op Europees niveau te verkopen. Juist ja, volgens sommige commentatoren zoals van Istendael en Beatrice Delvaux is het van “L”euope sera belge ou ne sera pas”. De Man Uit Gent treedt dat overigens bij. Dat is nog de grootste Belgenmop : Europa en België : toppunt van democratisch deficiet en immobilisme, waarbij men niet eens inziet dat die besluitloosheid het gevolg is van dat democratisch deficiet..
28/10/2011 om 11:58
Ik treed bij deze Hans Becu bij…
Men heeft nu een akkoord en vanuit een overdachte hoek met een glimlach van Edi Clijsters dodelijk afgeschoten, dit met het éne zinnetje “veeleer een lappendeken dan een toonbeeld van..” .men heeft slechts een theater en de keizer staat bloot.
Had men toch niet beter de consequente lijn van De Wever gevolgd, ipv toe te geven aan de eisen van de Walen die zoals een klein kind hun adem inhielden tot ze hun zin kregen?? De campagne van de CD&V over het gesplitste België zou wel eens een averrechts effect kunnen hebben….
28/10/2011 om 14:44
Een foutje in het stuk. Titelvoerend Europees President Van Rompuy, tevens econoom, zei tegen de reporter van dienst: ” U weet toch wat voor een indrukwekkend akkoord we hebben? Een noodfonds van maar liefst een triljoen euro, een triljoen hé!!!”
Nu, bij mijn weten is een triljoen een miljoen tot de derde macht ofte 1.000.000.000.000.000.000
Dus inderdaad, een indrukwekkend akkoord, zondermeer.
(het moest uiteraard biljoen zijn, het Angelsaksische trillion is evenveel, beide termen zijn valse vrienden)
28/10/2011 om 21:06
Ik zie niets grappigs in deze bijdrage van Mr Clijsters. Zijn “conclusie” van zowel het akkoord ivm Europa als ivm onze regeringsonderhandelingen, noem ik misplaatst.
Hij spreekt over het taboe woord: “voorlopig”. Maar beste heer, gans de politiek is gestoeld op voorlopige beslissingen, deze machine is steeds in beweging, na een akkoord vandaag komt er een contestatie morgen, en dan onderhandelen en een nieuw akkoord, gans onze maatschappij hangt zo aan mekaar, ja zelfs jouw huwelijk!
Een zaak moet wel onderstreept ivm de “Belgische” onderhandelingen, dat is dat sinds De Wever er voor koos om maagd te blijven samen met zijn aanhang, dat alles in een stroomversnelling kwam, en!!! met resultaat.
De aanhang van de grote leider zal dit niet graag horen, maar feiten zijn feiten!
28/10/2011 om 21:12
Sorry, vergeet een deel!
Mr Clijsters, ik kan echt niet gillen met uw afsluiter ivm de Belgische justitie.
Zoals elke instelling heeft men goede en minder goede aspecten, heeft men goede en minder goede medewerkers.
Maar, onze justitie is niet lachwekkend.
29/10/2011 om 21:11
@ Romain, U schrijft ; Een zaak moet wel onderstreept ivm de “Belgische” onderhandelingen, dat is dat sinds De Wever er voor koos om maagd te blijven samen met zijn aanhang, dat alles in een stroomversnelling kwam, en!!! met resultaat. Dat van die stroomversnelling en het resultaat is nog een grotere giller dan de Belgische steun voor Libie. Aan het tempo van Di Rupo is Libie al lang een democratie tegen dat er hier resultaten zijn.
30/10/2011 om 09:01
@Romain (28/10/2011 om 21:06) :
U laat zich nogal euforisch uit over het feit dat er nu (na het wegpesten van de N-VA) “resultaten” geboekt worden. Ik stel me liever wat bescheidener op, en zal de “resultaten” beoordelen als de volle draagwijdte van de gemaakte beslissingen duidelijk is geworden. Ik zal uw euforie delen, als zal blijken dat de “resultaten” van België een beter land hebben gemaakt. Beter, in de zin van efficiënter, transparanter en eerlijker. Maar vooral, beter voor iedere Belg.
30/10/2011 om 10:18
Mr Sabbe, wil je even voor jezelf voorrekenen aub:
- tot wanneer zat BDW mee aan tafel = … dagen
- sinds wanneer zit hij niet meer aan tafel = … dagen
Welk resultaat kan BDW voorleggen na zijn … dagen = nul
Welk resultaat kunnen de huidige onderhandelaars voorleggen na … dagen = lees de kranten
Even ernstig blijven hé!
@Allen: de laatste reacties gaan al lang niet meer over het blogonderwerp….mod