Aan de media-tsunami van ongevraagde “informatie” over een prominente trouwpartij in Groot-Brittannië valt dezer dagen niet te ontsnappen. Dus vertel ook ik over een sprookjeshuwelijk; maar dan een van heel andere aard, en van veel groter belang.
Ik kan mij namelijk niet van de indruk ontdoen dat ergens in de voorbije jaren, in alle stilte en bescheidenheid, een mystiek huwelijk is voltrokken tussen politiek en bedrijfsleven. Meer concreet : tussen een PS-minister en de woordvoerster van een Frans energieconcern.
Kritische en onafhankelijke journalistiek?
Mannelijk schoon en vrouwelijke lieftalligheid, beau mâle et fausse ingénue…veel romantischer kan het niet. Jammer toch, dat de vaderlandse media die schone schijn niet aanwenden om de droeve werkelijkheid te verhullen.
Integendeel. Soms maken ze de werkelijkheid nog droever dan ze al is. U hebt wellicht hier of daar al ’s gehoord dat democratie de minst slechte grondslag is om een samenleving op te bouwen. En dat onafhankelijke en kritische media voor zo’n democratie een onontbeerlijke grondslag vormen.
Helaas is het met die kritische en onafhankelijke journalistiek – afgezien van de Vlaamse openbare omroep, natuurlijk ! – niet altijd even goed gesteld. Of het nu om zogenaamde onthullingen gaat, of om snijdende commentaren: soms voel je als lezer(es) al op je klompen aan dat het hier om een ‘besteld’ stuk gaat : iets wat door een gewiekste lobby-figuur is aangeleverd of ingefluisterd.
En zelfs in die categorie bestaan nog onvermoede diepten van ellende. Le Soir gleed daar de afgelopen week in weg, naar aanleiding van het touwtrekken rond het bedrag dat Electrabel zal moeten – of: willen – betalen voor het langer openhouden van oude kerncentrales.
Electrabel
U herinnert zich dat minister Magnette (Parti Socialiste) in het verleden – bij wijze van mystieke bruidsschat allicht – zo ongeveer alles aan de quasi-monopolist heeft cadeau gedaan wat maar cadeau te doen viel. Maar geldgebrek doodt alle romantiek : de regering ziet zich gedwongen opnieuw bij de energieproducent aan te kloppen. Of die niet iets meer zou willen betalen dan de schamele 250 miljoen die aanvankelijk was overeengekomen ?
Ze verwijst daarbij naar de indrukwekkende meer-opbrengst voor Electrabel, nu afgeschreven centrales langer blijven draaien. Edoch: Electrabel betwist de cijfers die naar voren worden geschoven. Neen maar! Wie had dat verwacht?
Die cijfers zijn immers volgens Electrabel slechts een uitvloeisel van een privé-oorlogje van CREG-baas Camps tegen de energiereus. Oei. Prompt haalt de regering bakzeil.
Ze beschikt met de CREG (Commissie voor de Regulering van Electriciteit en Gas) wel over een vakbekwame overheidsdienst die precies doet waarvoor hij is opgericht : de prijsvorming in de energiesector in het oog houden, en de regering dienaangaande adviseren. Maar die regering betrouwt haar eigen waakhond niet, zodra een quasi-monopolist tegenpruttelt. Wanneer een CREG-advies niet past in het heersende toegeeflijkheidsbeleid, vraagt men liever de Nationale Bank om een “onpartijdig” onderzoek.
Geloofwaardigheids-oorlogje
Nu werken bij die Nationale Bank ongetwijfeld ook vele bekwame en integere mensen; maar enkele toplui hebben zich in het nabije verleden niet bepaald onderscheiden door onpartijdigheid of kritische zin. Merkwaardig is ook dat, in een iets verder verleden, de waarschuwingen vanuit de NBB veel minder gehoor vonden bij bewindslieden die toen de overheidsschuld vrolijk lieten oplopen. Kortom: als de CREG niet geloofwaardig is, is de NBB dat nog veel minder.
In dat geloofwaardigheids-oorlogje tussen CREG en NBB schoot Le Soir woensdag jl. echt wel de hoofdvogel af qua manipulerende journalistiek. De krant eiste in onomwonden termen dat de regering CREG-baas Camps zou ontslaan.
Voorwaar: Electrabel-woordvoerster Dutordoir zou het zelf delicater hebben aangepakt! Maar de brutale oproep om een ‘lastige’ overheidsdienaar gewoon te liquideren past natuurlijk in een bredere strategie. Want kijk: prompt vraagt ook de een of andere bewindsman zich af of Camps wel op zijn post kan blijven. Met andere woorden: de operatie liquidatie is begonnen. Ook in een mystiek huwelijk is er geen plaats voor een lastige derde.
Dus waag ik een gok: Camps moet het veld ruimen, en in ruil verklaart Electrabel zich bereid 500 miljoen Euro – bruto ! – te betalen. Iedereen gelukkig.
Voor het bedrijfsleven zit de echte winst trouwens elders. De zoveelste capitulatie van de overheid maakt eens en voorgoed aan iedereen duidelijk wie in dit land écht de baas is. De laatste nog gemotiveerde en integere overheidsdienaars, de laatste naïevelingen die nog menen dat algemeen belang voorrang moet krijgen boven privé-winst…ze weten voortaan waaraan ze zich te houden hebben.
Namelijk (met dank aan ‘Vuile Mong en zijn Vieze Gasten’) aan dat ene zinnetje uit de post-68-versie van het Belgische volkslied : “gendarm en dief, die gaan hier hand in hand”.
@Allen : reageren op deze blog impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus – mod
28/04/2011 om 16:34
Ik vrees dat ook Reynders bezweken is voor de charme van Electrabel. Het stond al lang vast welke nep-straf Electrabel zou krijgen (ze factureert die toch door aan Jules Kabas) maar het rapport van een integer man als Guido Camps van de CREG kwam even roet in het eten gooien. Eventjes maar, want ook ik vrees dat Camps naar Siberië verbannen wordt.
28/04/2011 om 18:28
Het zou mooi zijn moest ook het energiebeleid geregionaliseerd worden. Ik denk niet dat ook maar iemand in Vlaanderen het WC eend-rapport van de NBB echt gelooft.
28/04/2011 om 21:40
“De zoveelste capitulatie van de overheid maakt eens en voorgoed aan iedereen duidelijk wie in dit land écht de baas is.”
Wie zei ook weer: “VOKA is mijn echte baas”?
28/04/2011 om 21:48
Waar is de boekhouding van Electrabel die de CREG gevraagd heeft?
29/04/2011 om 09:32
Prima blog! Als nieuws- en informatieaddept kan ik niet anders dan elke dag deze site bezoeken. Vaak tot mijn grote ergernis – zeker wanneer ik de informatie vergelijk met andere nieuwsproviders. Maar in deze blog staat meer waarheid dan ik ooit al ben tegengekomen op de nieuwssite van de openbare omroep. Uiteraard, wanneer het over koetjes en kalfjes gaat, is de VRT-nieuwsdienst best betrouwbaar. Maar wanneer het over zaken gaat die er écht toe doen, is de openbare omroep niets meer dan waterdrager voor het establishment.
Ik ben blij met deze blog omdat de auteur hier onomwonden stelt dat sommige mainstream media (MSM) effectief de spreekbuis zijn van de gevestigde orde. Op zich is dat natuurlijk niet zo vreemd – en misschien zelfs niet eens zo kwalijk, mocht de gevestigde orde opkomen voor de belangen en rechten van iedereen. Maar daar wringt het schoentje en dat is de auteur blijkbaar ook al langer opgevallen! Sommige MSM zijn de verraders van hun eigen publiek met alle ellende tot gevolg.
Edi is klaar wakker. Meer van dit!
29/04/2011 om 09:36
eigenlijk is er weinig “mystiek” aan dat huwelijk, hoor, en van alle tijden
voeg daar de media nog bij (was vroeger de kerk) en je hebt de juiste marxistische analyse :
het machtsfundament van wie het kapitaal heeft, met als ondersteuners de politiekers, de media, de justitie …
29/04/2011 om 10:11
Wie levert de meeste burgemeesters in Vlaanderen en Wallonië? Wie financieert zijn gemeente via energieprijzen? Wie is federaal minister van energie? Iemand die opkomt voor de “gewone” man? Wie laat de “vrije economie” ziijn gang niet gaan? Misschien nog wat banken verkopen, nog wat bedrijven wegjagen met complexe overreglementering,….
Pieter DM
29/04/2011 om 14:40
Wat een verademing: zowel de blog als de commentaren. Hoewel de tekst en de meeste reacties erop nog behoorlijk diplomatisch zijn opgesteld, gaat het mijns inziens wel de juiste kant op. Koen K. lijkt me nagels met koppen te slaan.
Wat mij vooral opvalt, is het feit dat vele nieuwswaardige onderwerpen (vooral rond nieuwe wetgeving, economie, gezondheid en wetenschap) bij de VRT nooit het nieuws haalt. Om mijn stelling concreet te maken presenteer ik een kleine greep uit enkele onderwerpen van de laatste weken:
De maan heeft een atmosfeer (newscientist.com, 27 april);
Brandende spaarlampen stralen kankerverwekkende stofjes uit (telegraph.co.uk, 20 april);
Ierland verbiedt via nieuwe wet genetisch aangepast voedsel, na Japan en Egypte (socyberty.com, 17 april);
Alcohol, belangrijke oorzaak van kanker (Agence France-Presse, 8 april);
Chinese Oliegigant Sinopec voert geen olie meer uit (Agence France-Presse, 20 april);
29/04/2011 om 19:06
Bij mijn weten beheert de NBB de balanscentrale, zijnde het eindpunt dat voorgelegd wordt. De winstberekening houdt geen rekening met interne of externe verkopen aan gunstprijzen.
Eerste vraag is: hier mee rekening gehouden? Tweede vraag: hoe kan het dat Cregg en Electrabel wezenlijk disputeren over 1/3de van de kostrpijs vvan kernenergie, laat staan alle energie? Graag duidelijkheid VOORAF hierover voor zowel de burger als de consument. Of is het zo dat wij de hoogste electriciteitsprijzen betalen omdat ofwel de traditionele energie te veel gekjost/betaald moet worden, ofwel omdat de kernelectriciteit te veel gekost/betaald moet worden???
Laatste opmerking: laat deze gegevens eesn driedubbel checken, liefst door een echt onafhankelijk orgaan.
29/04/2011 om 23:40
Hier klopt effectief iets niet. Je moet ht inverview van “vitriool”-Hugo Camps met Elmectrabel topmadam Dutordoir in “De Morgen” van vorig Weekend maar eens lezen. Dat is geen interview, dat is duur betaalde PR smalltalk-monoloog van Dutordoir en Electrabel. Camps schoffeert de hele wereld, maar hier heeft hij goed zijn zakken gevuld en geen enkele kritische vraag gesteld. Schandalig,
|
01/05/2011 om 01:51
Dat huwelijk zal waarschijnlijk op waarheid berusten! Dit gezegd hebbende, vraag ik mij voorzichtig af of het nog niemand is opgevallen dat hier nog een grote leugen verkocht wordt? Bij de overname door de Fransen van monopolist Electrabel, werd blijkbaar bedongen dat Electrabel de kerncentrales versneld mocht afschrijven. Daarvoor werden de tarieven aangepast, want afschrijving van bezitsdelen van de positieve kant van de balans is tenslotte een verlies wat (door hogere energie-prijzen) betaald moest worden Op zichzelf is daar niets mis mee! Echter, om kerncentrales af te breken hebben deze de onhebbelijke gewoonte dat de afbraak zeer veel geld en tijd (8-10 jaar) kost. Daar er ook nog geen uitzicht op vergunningen voor nieuwe centrales bestond en bestaat en we die 30% energie niet zomaar kunnen ontberen, lag het voor de hand de centrales, toen ze waren afgeschreven, nog maar door te laten functioneren zolang zich geen al te grote moeilijkheden voordeden en ook daarmede is nog steeds niets mis!
Mis gaat het wanneer het energie toezichtorgaan Cregg terecht opmerkt, dat bij die verhoogde stroomprijzen (om die afschrijving te kunnen bekostigen, weet U nog wel), op het moment dat die afschrijving een feit geworden is, dit nu tot gigantische extra winsten van zo’n slordige 2 miljard Euro jaarlijks leidt. Aha, vindt de regering, hier kan we weer wat bij elkaar organiseren (om het woord stelen niet te gebruiken) en deze wil een extra belasting instellen om een deel van die extra winst op te souperen. Vanwege het door de schrijver aangehaalde huwelijk schrikt Electrabel zich een hoedje en harkt zo gauw als mogelijk de nodige politici bij elkaar om een andere (lagere) extra winstberekening te laten maken. De Nationale Bank wordt aangewezen deze charade op te voeren.
Bij dat alles vergeet men echter hoe dat geld (die extra winst) bij elkaar gekomen is, n.l. door sterk (30%) verhoogde stroomprijzen vergeleken met onze buurlanden. Dat geld is dus van de electriciteitsgebruikers, die het betaald hebben en de regering kan alleen de rol spelen de Cregg te ondersteunen dit geld ten behoeve van alle electriciteitsgebruikers nu terug te vorderen. DAT GELD IS GEEN EIGENDOM VAN DE REGERING, dat zou pure diefstal (en dus een extra belastingoplegging voor alle electriciteitsgebruikers betekenen.
Wanneer we weten dat het om bijna twee miljard gaat; dat is 2.000.000.000 Euro en er ca. 10 miljoen belgen zijn die ongeveer vier miljoen aangeslotenen vertegenwoordigen (getallen door mij geschat!) betekent dit dat Electrabel zijn gebruikers ca.500 Euro per gebruiker per jaar dient terug te geven. Men kan daarvan nog iets aftrekken om een fonds te vormen om aan het einde toch de dan onstane afbraakkosten te financieren, wanneer zo’n voorziening niet allang in de balans ingeschreven is. Dit is echter gemakkelijk door de nationale accountantsdienst vast te stellen.
Facit: Indien de regering dus eerlijk zou zijn zou niet zij enig bedrag opeisen of heffen, maar Electrabel via de Cregg dwingen het teveel betaalde aan de aangeslotenen terug te betalen. Eerlijkheid is in de politiek helaas echter meestal ver te zoeken.
11/05/2011 om 10:17
Wanneer gaan de federale regering en alle verantwoordelijke politici, de moed opbrengen eindelijk een dam opwerpen tegen de steeds toenemende macht en druk van Electrabel?????
Hopelijk kunnen de heer Camps van de CREG een zijn ploeg, weerstaan aan deze zeer ongezonde situatie en krijgen zij als vertegenwoordiger van deze officlële dienst gelijk en niet Electrabel.