Een precies uitgewerkt plan is er nog niet. Maar nu de gedachte – bij dezen – eenmaal de wereld is ingestuurd zal het niet lang meer duren voor ze werkelijkheid wordt. Manneken Pis moet onderduiken !

Wat ? Waarom ? Wanneer ? Waar ? Bang om ontvoerd te worden, zoals in Geraardsbergen ? Ruzie in het Stoofstraatje ? Na koper- nu ook bronsdiefstallen ? Bevoegdheidsconflicten tussen de vele overheden die Brussel rijk is ? Fundamentalistische bedreigingen tegen deze flagrante openbare zedenschennis ? Een klacht vanuit het aartsbisdom ?

Verplaatsen

Niets van dit alles. Wél: een voorstel om deze Brusselaar-bij-uitstek te verplaatsen naar de onderaardse gang die het treinstation Brussel-Centraal verbindt met het gelijknamige metrostation. Waar elke dag tienduizenden pendelaars én toeristen én eurocraten doorheen trekken. En waar dat standbeeld véél en véél beter op zijn plaats zou staan. Om zeer tastbare – pardon: zeer zichtbare en vooral zeer ruikbare redenen.

Want iedereen die ooit eens, al was het maar één enkele keer, die gang heeft doorkruist, zal beamen: zoals het daar naar pis stinkt, stinkt het nergens.

Marketing truc?

Het zou natuurlijk kunnen dat het hier om een subtiele marketing-truuk gaat van de dynamische en creatieve Brusselse dienst voor toerisme, die er toeristen en pendelaars wil aan herinneren dat op nauwelijks enkele honderden meter daar vandaan dat wereldberoemde ventje staat te zeiken. Stratégie olfactive, quoi. Een strategie die dan tegelijk de aandacht zou moeten afleiden van de ettelijke wildplassers die ondertussen wel bijna even legendarisch zijn geworden maar alsnog minder goed aanslaan als toeristische attractie.

Overigens wordt in die drukst gebruikte straat van Brussel niet alleen gepist, maar ook gekakt (als ik hier even het taalgebruik op het niveau mag brengen van het gebeuren). Ten aanschouwe van iedereen die het waagt een blik te werpen in een van de zo goed als ongebruikte zijgangen.

Oewistchotsmogelijk

De tienduizenden voorbijgangers wenden meestal de blik af. Zuchten halfluid of inwendig “oewistchotsmogelijk”, halen de schouders op, en haasten zich verder. Want ze wéten dat het mogelijk is: ze ruiken het, ze zién het, voorzover ze er al niet intrappen. Dag na dag.

En kunnen moeilijk anders dan instemmend knikken wanneer op het thuisfront weer ’s iemand beweert dat “het tijd wordt dat de hoofdstad orde op zaken stelt”.

Een mensenketting

Dat in dit land de problemen worden aangepakt “wanneer ze zich stellen” gelooft inmiddels niemand meer. Maar laten we optimistisch blijven, zeker nu een jongere en nog onbekommerde generatie het voorbeeld heeft gegeven met Facebook- en Twitter-betogingen.

Ik zie het al gebeuren: een indrukwekkende mensenketting, van Brussel Centraal tot in de Stoofstraat, enkele vrijwilligers die – stoutmoedig maar behoedzaam – het beeldje van zijn sokkel verwijderen en van hand tot hand doorgeven tot het zijn nieuwe bestemming heeft bereikt: het middelpunt van voornoemde onderaardse gang. Of wellicht beter nog: een van die sombere zijgangen, waar toeristen naar hartelust kunnen fotograferen en gefotografeerd worden, zonder de stationsgangers teveel te hinderen.

Een nieuwe gang

Uiteraard is ook een andere oplossing denkbaar, en de middenstanders tussen stadhuis en Stoofstraat zullen daar ongetwijfeld krachtig voor pleiten. Men kan de pis-en-kakstraat laten voor wat ze is, en een heel nieuwe, cleane gang aanleggen tussen station en metro. Als MIVB + NMBS + stad + hoofdstedelijk gewest de handen in elkaar slaan, moet dat een koud kunstje zijn.

Pardon ? Is die letterlijk constructieve suggestie niet in tegenspraak met de bedenking hierboven, als zouden problemen niét worden aangepakt ? Ja, maar…Dit is een ander verhaal. Als de bouwsector er bij komt kijken, blijkt bij besluitvormers plots grote en tot dusver afwezige daadkracht te ontluiken. Want waar gegraven, gebetonneerd en gebouwd wordt, zijn enveloppes-met-inhoud nooit ver weg.

Dat is ongetwijfeld ook de reden waarom niet al veel eerder (in een van die zo goed als ongebruikte zijgangen) een batterij toiletten is aangebracht. Want dat zou natuurlijk veel minder kosten. Pardon: opbrengen.

Edi Clijsters

@Allen : reageren op deze blog impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus – mod